Oysa en cok da sana anlatmak istiyorum hayatimdaki gelismeleri
Oysa en cok da sana anlatmak istiyorum hayatimdaki gelismeleri
Vapurlar ne tuhaf, hayat filan. Yasiyorum, ama milyarlarca insanin haberi yok. Susuyorum mecbur. Su iciyorum filan. Her sususta ictigim sulari toplasam bir vapur yuzer miydi icinde? Bilmiyorum. Uzuluyorum bazen Bazen seviniyorum. Ama en cok da sacmaliyorum. Az once denedim ve gordum ki kendime tokat atabiliyorum. Ne yazik kendime gelemiyorum. Bir ozur borcum var. İlk gordugum vapurdan dilenecek. Cok gec kaldin diyecek biliyorum. Ama dogamda yok ki benim saatimi kurmadan herhangi biryere yetismek. O da hani biraz erken uyariysa eger… Ertelencek Ertelenecek… E biliyorum vapur dudukleri aslinda bu yuzden var. Erkenden bildirecek, Bir limana yaklastigini da ayrildigini da limandan. Vapurlar ne tuhaf. Nereye giderse gitsin geri gelecek. Bilmeden farkli bir anina geldigini zamanin. Aslinda zaman durmadikca Kimse gercekten geri donemeyecek. Suya ilk inen vapurun hediye ettigi acimasiz bir kelime zaten “ozlemek”
Vapurlar ne tuhaf. Hayat filan geciyor icinden. Vapurlar bana kaybettigim bir hayat gibi geliyor. Demek ki hayatini kaybetmek olmek anlamina gelmiyor. Ben vapurlar sayesinde anliyorum yine Turkcenin beni hep kandirdigini. Olsun. Ben kendimi kandirdiktan sonra Turkcenin ipsiz sapsiz kelimelerine de kanmisim cok mu?
Vapurlar ne tuhaf. Hayat filan. Koskoca demir nasil yuzuyor ki oyle Ufacik bir bozuk para bile batarken hemen. Bak turkce guluyor bir kenarda “Ben sana bozuk demedim mi o para, yuzmez batar diye” Kelimler de her insan gibi tutarsiz. Bir yalan soyluyor bir dogru. Hangisi isine gelirse.
Vapurlar ne tuhaf. İstese de uzuyor beni istemese de… Sanirim uzulecegim varmis benim Sudan sebeplere.
Geçen yıl bu zamanlar ona dair bildiğim tek şey ismiydi ama inancım vardı.
Şimdi çok yakınım ama en ufak bir adım atmaya korkuyorum.
aslında herşey yolundayken içimdeki bu sıkıntının sebebi ne ki ?
Button Theme
